1 godzina temu
Unia Europejska przygotowuje kolejną odsłonę swojej strategii półprzewodnikowej. Chips Act 2.0 ma zostać ogłoszony pod koniec maja i przynieść wyraźne zmiany w sposobie finansowania oraz kierunkach wsparcia. Głównym elementem programu ma być przyspieszenie wypłat oraz wzmocnienie lokalnych firm.
Według informacji przekazywanych przez przedstawicieli UE zaangażowanych w prace nad dokumentem nowa wersja programu ma wyraźnie uprościć mechanizmy finansowe. Kluczową zmianą będzie przyspieszenie procesu przyznawania środków, co ma ograniczyć opóźnienia, które w sektorze półprzewodników często decydują o sukcesie lub porażce inwestycji.
Dotychczasowy Chips Act skupiał się przede wszystkim na budowie zdolności produkcyjnych w Europie. W praktyce oznaczało to, iż znacząca część środków trafiała do globalnych graczy spoza UE, którzy inwestowali w fabryki na terenie Wspólnoty. Nowa strategia ma przesunąć ciężar w stronę wzmacniania europejskiego ekosystemu, w tym lokalnych projektantów układów, dostawców technologii i firm z łańcucha dostaw.
To istotna korekta kursu. Europa chce nie tylko produkować chipy, ale również kontrolować większą część wartości dodanej, która dziś w dużej mierze pozostaje w Azji i Stanach Zjednoczonych.
Problem fragmentacji i współpracy
Jednym z największych wyzwań pozostaje brak spójnej współpracy między państwami członkowskimi. W praktyce wiele inicjatyw rozwija się na poziomie regionalnym, gdzie łatwiej dopasować projekty do lokalnych kompetencji i potrzeb rynku. Jednocześnie państwa narodowe starają się budować pełne kompetencje w całym łańcuchu wartości, co prowadzi do duplikacji działań i zwiększa złożoność całego systemu.
Efektem jest ostrożne podejście do projektów transgranicznych. Historyczne uwarunkowania oraz konkurencja między gospodarkami utrudniają tworzenie jednolitego europejskiego ekosystemu półprzewodników.
Chips Act 2.0 ma odpowiedzieć na ten problem poprzez lepszą koordynację działań oraz wzmocnienie mechanizmów współpracy regionalnej. W praktyce może to oznaczać większe wsparcie dla wyspecjalizowanych hubów technologicznych zamiast prób budowania wszystkiego w każdym kraju.
