MCHOSE A5 V3 Ultra – recenzja. Świetna mysz, słaby soft

Czy naprawdę potrzebujemy myszek z odświeżaniem 8000 Hz? Branża twierdzi, iż tak, ale ja zwykle podchodzę do takich rewelacji z dużym dystansem. MCHOSE A5 V3 Ultra to kolejny zawodnik, który chce nas przekonać do tej technologii, nie czyszcząc przy tym naszego portfela do zera. Zamiast jednak łykać marketingowe hasła o „trybie super rywalizacji”, spędziłem z nią kilkadziesiąt godzin na serwerach ARC Raiders, BF6 i CS2. Okazało się, iż pod koślawym tłumaczeniem w oprogramowaniu kryje się sprzęt, który realnie rzuca wyzwanie modelom z półki za 400–500 złotych.

Spis Treści

• Specyfikacja MCHOSE A5 V3 Ultra
• Pierwsze wrażenie, czyli zero taniości
• Bryła i ergonomia, czyli klasyczna szkoła
• Przełączniki i scroll, czyli miękko, ale pewnie
• Testy sensora, gdy MouseTester mówi prawdę
• Afera 8000 Hz, czyli marketing vs fizyka
• Oprogramowanie M HUB i bateria
• Podsumowanie, czyli budżetowy król FPS-ów?

Kup MCHOSE A5 V3 Ultra

Specyfikacja MCHOSE A5 V3 Ultra

Pierwsze wrażenie, czyli zero taniości

Pierwszy kontakt z MCHOSE A5 V3 Ultra potrafi pozytywnie zaskoczyć, ponieważ w budżecie poniżej 300 złotych dostajemy naprawdę kompletny zestaw. Producent zadbał o porządny kabel USB-A na USB-C, dedykowany odbiornik USB obsługujący wysokie odświeżanie oraz bezprzewodowy adapter przedłużający, który pozwala wygodnie umieścić dongla bliżej myszki. Do tego dołączono komplet naklejek antypoślizgowych, które można nakleić, ale wcale nie trzeba.

Naklejki spokojnie można zostawić w pudełku, ponieważ sama jakość wykonania obudowy stoi na bardzo wysokim poziomie. Mimo niskiej wagi wynoszącej 56 gramów konstrukcja jest sztywna i pozbawiona luzów. Nie uświadczymy tu trzeszczenia czy uginania się plastiku pod palcami. Powłoka typu Super Glide jest matowa, gładka i co ważne — nie zbiera tak gwałtownie odcisków palców jak mocno fakturowane wykończenia konkurencji. Mówiąc krótko: gdyby ktoś zasłonił logo, z miejsca wyceniłbym tę myszkę na dwie stówy więcej.

Bryła i ergonomia, czyli klasyczna szkoła

Symetryczny kształt myszki (choć przyciski boczne mamy tylko po lewej stronie) opiera się na sprawdzonym i bezpiecznym profilu. Bryła wyraźnie nawiązuje do popularnego Logitech G Pro X Superlight. Sam przegrałem na GPX-ie dobrych kilka lat i przesiadka na MCHOSE była praktycznie bezbolesna. Taka konstrukcja po prostu świetnie sprawdza się przy chwycie typu claw u osób ze średnimi dłońmi, a niska masa stawia ten model w gronie rasowych superlightów.

Producentowi udało się też wzorowo rozwiązać kwestię balansu. Myszka po oderwaniu od podkładki nie opada przodem ani nie ucieka do tyłu, ale spokojnie utrzymuje się w dłoni. Prowadzi się ją z dużą lekkością, w czym pomagają świetne ślizgacze z czystego PTFE. Są szybkie i gładkie od pierwszej sekundy. Żadnego żmudnego docierania teflonu, co potrafi zepsuć pierwsze wrażenia w tańszych konstrukcjach.

Przełączniki i scroll, czyli miękko, ale pewnie

Pod głównymi przyciskami pracują mechaniczne przełączniki Omron z deklarowaną żywotnością 100 milionów kliknięć. Klik jest dość specyficzny — wydaje się miększy i nieco bardziej stłumiony niż w popularnych switchach Kailh. Pozostaje jednak wyraźnie słyszalny i responsywny. Po kilku godzinach strzelania staje się zupełnie naturalny pod palcem, a to dobry znak.

Scroll, oparty na enkoderze TTC Gold, należy do tych płynniejszych. Ma wyczuwalny, schodkowy skok, ale kręci się na tyle lekko, iż nie jest to typowa, twarda rolka do rygorystycznej zmiany broni. Jako uniwersalne narzędzie do grania i scrollowania stron sprawdza się jednak wyśmienicie. I co ważne — nie wydaje przy tym żadnych niepokojących dźwięków.

Testy sensora, gdy MouseTester mówi prawdę

Sercem MCHOSE A5 V3 Ultra jest Pixart PAW3395, czyli jednostka, o którą możecie być zupełnie spokojni. Syntetyczne testy w programie MouseTester przy standardowym 800 DPI pokazały wręcz wzorowe wyniki. Na wykresie xCounts vs Time raporty perfekcyjnie pokrywają się z linią trendu. Same wykresy są czyste — nie ma tu mowy o jitteringu (drganiach kursora) czy gubieniu klatek przy najbardziej agresywnych flickach.

Mikrokontroler stabilnie podaje dane. Zero filozofii, zero niechcianej akceleracji. Po prostu czysta, surowa precyzja, która wiernie odwzorowuje każdy, choćby najdrobniejszy ruch nadgarstkiem.

Afera 8000 Hz, czyli marketing vs fizyka

Największym hasłem na pudełku jest odświeżanie 8000 Hz. Postanowiłem przyjrzeć się tej kwestii bliżej, ponieważ wcale nie jest tak kolorowo, jak malują to na opakowaniu. Standardowe weryfikatory w przeglądarce blokowały się u mnie na wartości około 1667 Hz (przeglądarki fizycznie nie wyrabiają z rysowaniem powyżej tego limitu). Aby dotrzeć do prawdy, sięgnąłem po dedykowany Razer Polling Rate Tester i wpiąłem dongla bezpośrednio w złącza płyty głównej.

Wniosek? MCHOSE nie kłamie. Mikrokontroler sprzętowo obsługuje wysokie odświeżanie, ale uderzamy tu w ścianę zwaną DPI Wall. Fizyki nie oszukamy. Liczba faktycznie wysyłanych raportów nie zależy wyłącznie od samego MCU, ale jest wypadkową aktualnego DPI, prędkości ruchu dłoni (IPS) i częstotliwości próbkowania sensora. Przy niskich rozdzielczościach po prostu brakuje danych wejściowych, aby w pełni wysycić pasmo 8000 Hz.
Oto moje twarde dane z testów:

• Przy 800 DPI limit prędkości ręki zablokował wynik na około 4611 Hz.
• Przy 1600 DPI osiągnąłem 4900 Hz.
• Przy 6400 DPI udało się wykręcić 6100 Hz.
• Dopiero przy ekstremalnych 26 000 DPI pasmo zostało nasycone i pokazało stabilne 7200 Hz.

Jeśli gracie na niskich czułościach — a tak gra 90% fanów taktycznych FPS-ów — tryb 8000 Hz to jedynie ciekawostka technologiczna. W praktyce lepiej ustawić stabilne 1000 lub 2000 Hz, oszczędzając przy tym cenną baterię.

Oprogramowanie M HUB i bateria

Do konfiguracji służy aplikacja M HUB. Możliwości sprzętowe są ogromne: ustawimy wysokość LOD (1 lub 2 mm), uśpienie, Motion Sync, Ripple Control oraz Debounce Time (domyślnie bezpieczne 8 ms).