Jeszcze niedawno za gamingowy monitor OLED trzeba było zapłacić dobrze ponad 2000 złotych. GIGABYTE GO27Q24G kosztuje 1499 złotych, a mimo to oferuje 27-calowy panel WOLED o rozdzielczości QHD, odświeżanie 240 Hz, złącza HDMI 2.1 oraz pełną regulację podstawy. Brzmi niemal podejrzanie dobrze. Oszczędności rzeczywiście da się znaleźć, ale producent wybrał je w taki sposób, aby gracze odczuli je możliwie najmniej.
Monitor GO27Q24G został wypożyczony na czas testów przez firmę GIGABYTE. Producent nie miał wpływu na treść recenzji.
Wygląda normalnie. To komplement
GIGABYTE nie próbował zrobić z gamingowego przecież monitora GO27Q24G sprzętu rodem z filmu science ficition. Z przodu mamy smukłe ramki i niewielkie logo, a bardziej gamingowe przetłoczenia schowano z tyłu. Monitor bez problemu pasuje więc zarówno do stanowiska gracza, jak i do domowego biura. W obu tych miejscach matryca OLED spisze się przecież świetnie.
Po ustawieniu monitora GIGABYTE GO27Q24G na biurku gwałtownie doceniłem podstawę. Jest niska, metalowa i zajmuje mniej miejsca niż szeroko rozstawione nogi stosowane w wielu monitorach dla graczy. Mogłem swobodnie ułożyć przed ekranem klawiaturę i przez cały czas zostało sporo przestrzeni. Konstrukcja jest przy tym stabilna, a zakres regulacji kompletny: ekran można podnieść o 130 mm, pochylić, obrócić na boki oraz ustawić pionowo. Zabrakło jedynie wygodniejszego systemu prowadzenia przewodów. Jest klips, ale nie porządkuje stanowiska tak dobrze jak tunel w ramieniu podstawy.
Obudowa nie sprawia wrażenia taniej, choć wyraźnie widać, gdzie próbowano ograniczyć koszty produkcji. Zasilacz jest zewnętrzny, a monitor nie ma głośników, koncentratora USB ani przełącznika KVM. Dla wielu osób trzy ostatnie cechy to zupełnie zbędne dodatki – a przecież wpływające na cenę. Co ważne, funkcja KVM umożliwiająca sterowanie dwoma lub większą liczbą komputerów dzięki jednego zestawu myszy i klawiatury podpiętych do monitora dostępna jest w monitorach GIGABYTE z nazwami rozpoczynającymi się od litery M.
W pudełku znajduje się przewód DisplayPort, ale nie ma kabla HDMI.
Menu obsługuje się joystickiem umieszczonym z tyłu monitora. Sam układ ustawień jest rozbudowany, czasami aż za bardzo. Najczęściej używane opcje, zwłaszcza jasność i funkcje ochrony OLED-a, mogłyby być łatwiej dostępne. Na szczęście kierunki joysticka da się przypisać do wybranych skrótów, co częściowo rozwiązuje ten problem.
GIGABYTE GO27Q24G: specyfikacja techniczna
- Matryca: 26,5 cala, WOLED MLA+, RealBlack Glossy
- Rozdzielczość: 2560 x 1440 pikseli
- Odświeżanie: 240 Hz
- Deklarowany czas reakcji: 0,03 ms GtG
- Jasność: 275 nitów SDR, do 1300 nitów HDR przy APL 1,5%
- HDR: VESA DisplayHDR True Black 400, HDR10
- Kolory: 10 bitów, 99% DCI-P3
- Synchronizacja: AMD FreeSync Premium, NVIDIA G-SYNC Compatible
- Złącza: 2 x HDMI 2.1, DisplayPort 1.4, USB-C z DP Alt Mode i ładowaniem 15 W, wyjście słuchawkowe
- Regulacja: wysokość 130 mm, obrót, pochylenie, pivot, VESA 100×100 mm
- Gwarancja: 3 lata, również na wypalenie panelu
- Cena: 1499 złotych
Błyszczący panel WOLED w GIGABYTE GO27Q24G ma dwa oblicza
Największe wrażenie robi nie sama czerń, bo tej po OLED-zie można się spodziewać, ale błyszczące wykończenie RealBlack Glossy. Obraz jest czysty, kontrastowy i pozbawiony delikatnego ziarna, które widuję na matowych matrycach. Kolory wyglądają dzięki temu soczyście, drobne detale nie giną pod warstwą antyrefleksyjną, a ciemne sceny mają oczekiwaną głębię. Wieczorem gry i filmy prezentują się znakomicie.
Nie jest to magiczna powłoka pochłaniająca całe światło, bowiem gdy przed monitorem znajduje się okno albo jasna lampa, na ekranie pojawiają się wyraźne odbicia, które w ciemnej scenie potrafią odciągać wzrok od obrazu. Ten model najlepiej czuje się w pomieszczeniu, w którym można kontrolować oświetlenie lub przynajmniej ustawić źródła światła poza linią wzroku.
WOLED ma za to istotną przewagę nad wieloma ekranami QD-OLED. Czerń nie wpada tak łatwo w fiolet lub szarość pod wpływem światła w pokoju. W dzień obraz zachowuje więc dobry kontrast, o ile na powierzchni nie odbija się bezpośrednio okno. Krótko mówiąc: powłoka nie lubi refleksów, ale sam panel dobrze broni głębokiej czerni.
W grach trudno uwierzyć w tak niską cenę
GIGABYTE GO27Q24G pokazuje pełnię swoich możliwości po odpaleniu dowolnej gry. Połączenie częstotliwości odświeżania obrazu na poziomie 240 Hz z niemal natychmiastową reakcją pikseli daje obraz wyraźniejszy w ruchu niż na większości szybkich monitorów LCD. Nie ma tu typowego smużenia, a szybkie obroty kamery nie zamieniają otoczenia w rozmytą plamę. W dynamicznych strzelankach łatwiej śledzić przeciwnika, natomiast w grach wyścigowych przesuwające się elementy trasy pozostają czytelne.
Samo 240 Hz nie sprawia oczywiście, iż każdy zacznie grać lepiej. Aby w pełni wykorzystać ekran, komputer musi generować odpowiednio dużo klatek. Rozdzielczość QHD jest tu rozsądnym kompromisem: prezentuje się dobrze na 27 calach, a osiągnięcie 180-240 kl./s jest znacznie bardziej realne niż w 4K. Choć… w dobie technik takich jak NVIDIA DLSS z Multi Frame Generation… W każdym razie, choćby przy niższej liczbie klatek bardzo krótki czas reakcji OLED-a przez cały czas robi różnicę.
Monitor współpracuje z FreeSync Premium i jest zgodny z NVIDIA G-SYNC. Synchronizacja działa w szerokim zakresie, ale pojawia się wada typowa dla OLED-ów: w bardzo ciemnych scenach i przy mocno skaczącym klatkażu można zauważyć lekkie migotanie. GIGABYTE dodał funkcję Anti-Flicker, która ogranicza ten efekt, ale zawęża przy tym zakres działania VRR. Najlepszym lekarstwem pozostaje możliwie stabilna liczba klatek.
Jest również tryb Ultra Clear wykorzystujący wstawianie czarnych klatek. Przy 120 Hz potrafi zapewnić czytelność ruchu zbliżoną do natywnych 240 Hz, co może przydać się z konsolą. Ma jednak konkretne ograniczenia: działa tylko w SDR, wymaga wyłączenia VRR i mocno obniża jasność. Traktuję go raczej jako interesujący dodatek niż funkcję, którą chciałbym włączać codziennie.
Posiadacze konsol dostają dwa porty HDMI 2.1, obsługę VRR, ALLM oraz możliwość przyjęcia sygnału 4K przy 120 Hz i przeskalowania go do natywnego QHD. Brak głośników oznacza konieczność podłączenia słuchawek, soundbara albo zewnętrznego zestawu audio. Na szczęście z tyłu umieszczono wyjście minijack.
HDR potrafi zachwycić, ale 1300 nitów wymaga przypisu
Materiały HDR korzystają przede wszystkim na idealnej czerni i sterowaniu jasnością każdego piksela. Wokół jasnych obiektów nie pojawia się poświata, napisy na czarnym tle nie rozświetlają połowy ekranu, a nocne sceny z neonami wyglądają świetnie. To właśnie w takich momentach niedrogi WOLED potrafi zawstydzić znacznie droższe monitory LCD.
Deklarowane 1300 nitów jasności brzmi imponująco, ale warto czytać tę liczbę tak, jak należy. Monitor osiąga taki poziom wyłącznie na bardzo małym fragmencie obrazu, zajmującym około 1,5% powierzchni. Niewielkie refleksy, iskry czy słońce mogą więc błysnąć naprawdę mocno, ale jasna scena na całym ekranie będzie znacznie ciemniejsza. To normalne zachowanie OLED-a, a nie wada konkretnego egzemplarza.
Najbardziej podobał mi się tryb Peak 1300 z funkcją HyperNits. Podnosi jasność scen, nie odbierając małym detalom efektownych rozbłysków. Czasami robi to nieco zbyt agresywnie i potrafi rozjaśnić fragmenty obrazu bardziej, niż wynikałoby to z intencji twórców. Osoby stawiające wierność ponad efektowność mogą wybrać spokojniejszy tryb HDR, natomiast w grach mocniejszy wariant zwykle wygląda po prostu atrakcyjniej.
Nie zostawiałem HDR włączonego w Windows bez przerwy. Pulpit i treści SDR prezentują się naturalniej po powrocie do zwykłego trybu, a przełączanie ma sens tylko przed grą lub filmem przygotowanym w szerokim zakresie dynamiki. To dodatkowy krok, którego w nowszych i droższych konstrukcjach czasami udaje się uniknąć.
Do pracy GIGABYTE GO27Q24G się nadaje, ale nie jest monitorem biurowym
Na 27-calowym ekranie rozdzielczość 2560×1440 pikseli zapewnia wygodną przestrzeń roboczą bez skalowania systemu. Przeglądarka, edytor tekstu i dwa okna ustawione obok siebie mieszczą się bez problemu. Obraz jest też wystarczająco jasny do typowego pokoju. W ustawieniu APL Stabilize Low jasność pozostaje stabilna przy zmianie wielkości białych okien, choć nazwa tej opcji jest mało intuicyjna.
Starsza generacja panelu WOLED przypomina o sobie przy tekście. Nietypowy układ subpikseli sprawia, iż krawędzie małych liter nie są tak gładkie jak na dobrym monitorze LCD QHD, nie mówiąc już o 27-calowym ekranie 4K. Z normalnej odległości nie jest to dramat, ale podczas redagowania dłuższych tekstów widzę lekkie kolorowe obwódki i mniejszą ostrość fontów. W grach oraz filmach problem praktycznie znika.
To ważne rozróżnienie. GIGABYTE GO27Q24G może służyć do pracy, jednak kupowanie go głównie do Worda, arkuszy, kodu czy wielogodzinnego przeglądania stron mija się z celem. Osoba spędzająca większość dnia z drobnym tekstem więcej zyska na monitorze 4K z klasycznym układem RGB. o ile natomiast praca zajmuje część dnia, a wieczorem ekran służy do grania i oglądania filmów, kompromis jest znacznie łatwiejszy do zaakceptowania.
Kolory w trybie natywnym są szerokie i efektowne, a monitor ma fabryczny raport kalibracji. Do internetu i typowych materiałów SDR warto przełączyć przestrzeń na sRGB, aby barwy nie były przesadnie nasycone. Do amatorskiej obróbki zdjęć i montażu wideo ekran nadaje się dobrze, ale nie traktowałbym go jako profesjonalnego monitora referencyjnego. Powodem jest nie tylko rozdzielczość, ale także zmienna jasność charakterystyczna dla OLED-ów oraz zachowanie niektórych trybów HDR.
USB-C pozwala przesłać obraz z laptopa, ale dostarcza zaledwie 15 W. To wystarczy do telefonu, tabletu lub bardzo oszczędnego komputera, ale nie zastąpi zasilacza typowego notebooka. Brak portów USB-A i KVM-u dodatkowo pokazuje, iż jest to przede wszystkim ekran do grania, a nie stacja dokująca.
OLED Care i ryzyko wypalenia
Obawa przed wypaleniem nie zniknęła wraz ze spadkiem cen OLED-ów. GIGABYTE wyposażył monitor w czyszczenie pikseli, przesuwanie obrazu, przyciemnianie statycznych elementów, logo oraz narożników, a także mechanizmy wyrównujące zużycie panelu. Część z nich działa w tle i podczas normalnego korzystania nie przeszkadza.
Nie wyłączałbym tych zabezpieczeń tylko po to, aby wycisnąć z ekranu ostatnie procenty jasności. Warto także pozwalać monitorowi przeprowadzać cykle konserwacyjne i nie odcinać mu zasilania listwą natychmiast po zakończeniu pracy. Dodatkowy spokój daje trzyletnia gwarancja obejmująca wypalenie matrycy. Nie zwalnia ona z rozsądku, ale przy urządzeniu używanym również do pracy ma realną wartość.
Czy warto kupić GIGABYTE GO27Q24G?
GIGABYTE GO27Q24G nie jest najnowocześniejszym OLED-em. Korzysta ze starszej generacji panelu, ustępuje droższym konstrukcjom pod względem pełnoekranowej jasności i ostrości tekstu, a błyszcząca powłoka wymaga rozsądnego ustawienia oświetlenia. Wyposażenie też zostało przycięte: nie ma głośników, koncentratora USB, KVM-u ani użytecznego ładowania laptopa. Tyle iż przy cenie 1499 złotych te oszczędności są do obrony.
Najważniejsze elementy pozostały na miejscu: idealna czerń, bardzo dobry kontrast, wyraziste kolory, szybka matryca 240 Hz, HDMI 2.1, pełna ergonomia i trzyletnia ochrona panelu. W grach GO27Q24G nie zachowuje się jak budżetowy monitor. Zachowuje się jak dobry OLED, który producent zbudował na dojrzalszej technologii i pozbawił kilku dodatków.
Jeżeli szukasz ekranu przede wszystkim do grania, masz kartę graficzną zdolną dobrze wykorzystać QHD i możesz zapanować nad światłem w pokoju, jest to jedna z najbardziej opłacalnych propozycji na rynku. Do całodziennej pracy z tekstem wybrałbym coś innego. Jako pierwszy OLED do komputera, kupowany z myślą o rozrywce, GIGABYTE GO27Q24G jest wyjątkowo trudny do pobicia.
Alterntywy? Są, chociażby iiyama G-Master GOB2701QSC-B1.
Mocne strony:
- znakomita czerń i kontrast,
- bardzo dobra płynność oraz czytelność ruchu,
- błyszcząca powłoka bez ziarnistości typowej dla matowych ekranów,
- QHD i 240 Hz stanowią rozsądne połączenie,
- pełna regulacja podstawy i niewielka stopa,
- dwa złącza HDMI 2.1 i dobre wsparcie konsol,
- bogaty zestaw funkcji OLED Care,
- trzyletnia gwarancja obejmująca wypalenie,
- bardzo korzystna cena.
Słabe strony:
- odbicia światła na błyszczącej powierzchni,
- tekst mniej ostry niż na monitorze LCD QHD lub ekranie 4K,
- migotanie VRR może pojawić się w ciemnych scenach,
- 1300 nitów jest osiągane tylko na bardzo małym obszarze


6 dni temu
















