Nie chciałem płacić Microsoftowi kroci. Wystarczył używany pecet za 1000 zł

konto.spidersweb.pl 42 minut temu

Chciałem pracować z każdego komputera, ale ceny Windows 365 mnie po prostu pokonały. Kupiłem więc używanego peceta za 1000 zł i stworzyłem własną alternatywę.

Najdroższy komputer, z jakiego ostatnio korzystałem, wcale nie stał na moim biurku. W zasadzie nie stał choćby w moim mieszkaniu. choćby więcej, nie stał w Polsce! Znajdował się gdzieś w centrum danych Microsoftu, a ja za przyjemność korzystania z niego co miesiąc płaciłem. Wszystko po to, żeby móc pracować z dowolnego miejsca, na różnych urządzeniach, bez ciągłego przenoszenia plików i otwierania tych samych programów od nowa.

Po dwóch miesiącach z Windows 365 doszedłem do wniosku, iż sam pomysł jest świetny. Problem w tym, iż Microsoft wycenia go zdecydowanie wyżej, niż jestem skłonny zapłacić. Właśnie dlatego kupiłem używany komputer za około 1000 zł, postawiłem go w sypialni i zrobiłem sobie własny odpowiednik chmury. Co najlepsze, działa praktycznie tak, jak chciałem.

Chciałem mieć jeden komputer niezależnie od tego, gdzie siedzę

Moja praca jest dość specyficzna. Piszę artykuły, prowadzę firmę, zajmuję się rozmaitymi sprawami administracyjnymi i regularnie przesiadam się między kilkoma komputerami. Raz pracuję na prywatnym laptopie, innym razem na komputerze w jednym z punktów ksero, a jeszcze w inny dzień muszę na godzinkę czy dwie zastąpić współpracownika na obsłudze, więc siadam do jeszcze innego peceta. Do tego dochodzą dziesiątki otwartych stron, komunikatory, dokumenty i programy, do których nieustannie wracam.

Najbardziej irytowało mnie to, iż każde urządzenie miało własne środowisko pracy. Niby można synchronizować zakładki i trzymać pliki w chmurze, ale to nie rozwiązuje wszystkiego. przez cały czas trzeba uruchamiać aplikacje, logować się do usług, odtwarzać otwarte okna i przypominać sobie, gdzie skończyłem poprzednie zadanie.

Potrzebowałem więc zdecydowanie czegoś prostszego. Jednego pulpitu, który będzie czekał na mnie niezależnie od tego, z jakiego komputera akurat korzystam. Otwieram laptop, łączę się i widzę dokładnie to samo, co zostawiłem wcześniej. Z tymi samymi programami, plikami i otwartymi kartami.

Windows 365 wydawał się rozwiązaniem wręcz idealnym. Microsoft udostępnia pełnoprawny komputer z Windowsem działający w chmurze. Można połączyć się z nim z różnych urządzeń, również przez przeglądarkę, i kontynuować pracę. Bez kupowania dodatkowego sprzętu, bez konfiguracji domowego serwera i bez zastanawiania się, czy komputer w mieszkaniu jest włączony. Rzeczywiście działało to bardzo wygodnie. Tyle iż wygoda miała swoją cenę.

4 GB RAM-u. Witamy w świecie drogich oszczędności

Zacząłem od podstawowego wariantu Windows 365 Business. Za 24 euro netto miesięcznie dostawałem komputer wyposażony w dwa wirtualne procesory, 4 GB RAM-u i 64 GB przestrzeni na pliki.

Teoretycznie do pracy biurowej powinno wystarczyć. Tyle iż w moim przypadku praca biurowa oznacza m.in. kilkanaście kart w przeglądarce, kilka otwartych dokumentów, Slacka, Discorda i różne aplikacje uruchomione jednocześnie. Windows 11 z 4 GB RAM-u nie jest szczególnie szczęśliwym połączeniem, zwłaszcza kiedy oczekuje się płynnej pracy.

Szybko okazało się, iż przydałoby się więcej pamięci. Sprawdziłem więc ceny. Wariant z 8 GB RAM-u i 128 GB dysku kosztuje 33,70 euro netto miesięcznie. jeżeli chciałbym mieć 16 GB, czyli konfigurację, którą dzisiaj trudno uznać za luksus, musiałbym wybrać pakiet za 52,40 euro netto.

Ponad 50 euro miesięcznie za komputer, który ma służyć głównie do przeglądarki, pisania tekstów i komunikacji. Nie do renderowania filmów ani projektowania rakiet kosmicznych. Do WordPressa, komunikatorów i kilkunastu kart w Operze.

Co gorsza, przejście na większą konfigurację oznaczało również zmianę wariantu licencji. Microsoft przewiduje taką możliwość, ale nie jest to zwykłe dołożenie kostki RAM-u do własnego peceta. Za większe zasoby trzeba płacić odpowiednio wyższy abonament. Zacząłem więc liczyć, ile wydam na tę przyjemność przez rok. I doszedłem do wniosku, iż zamiast bez końca płacić za wynajmowanie komputera, mogę po prostu kupić własny.

Tysiąc złotych i pecet, który choćby nie potrzebuje monitora

Wybór padł na używanego Lenovo ThinkCentre M75q Gen 2. Niewielki komputer z procesorem AMD Ryzen 3 5300GE, 16 GB RAM-u, dyskiem SSD 256 GB i Windows 11 Pro. Całość kosztowała około 1000 zł.

Nie jest to oczywiście żadna maszyna marzeń dla graczy. Zresztą trudno byłoby ją pomylić z komputerem gamingowym. To małe, czarne pudełko, które bez problemu można schować za monitorem albo postawić na półce. W moim przypadku wylądowało w sypialni, gdzie spokojnie sobie pracuje. adekwatnie nie potrzebuję do niego monitora, klawiatury ani myszy. Wystarczyło podłączyć wszystko na czas konfiguracji. Docelowo komputer ma po prostu działać przez całą dobę i udostępniać mi swój pulpit zdalnie.

Sprzęt ma 4 razy więcej RAM-u niż mój podstawowy komputer w Windows 365. Nie muszę też co miesiąc dopłacać Microsoftowi za możliwość korzystania z tych zasobów. A kiedy za jakiś czas uznam, iż potrzebuję większego dysku, będę mógł go po prostu wymienić. Pozostawał jednak jeden problem. Jak połączyć się z tym komputerem spoza domu, nie wystawiając go bezpośrednio na internet?

Tailscale zrobił mi prywatną sieć, Windows udostępnił pulpit

Tutaj do gry wszedł Tailscale, czyli narzędzie pozwalające połączyć własne urządzenia w prywatną, szyfrowaną sieć. Brzmi skomplikowanie, ale konfiguracja okazała się zaskakująco prosta. Zainstalowałem Tailscale na Lenovo i komputerach, z których chcę się z nim łączyć. Potem uruchomiłem w Windowsie funkcję Pulpitu zdalnego, dostępną w wersji Pro, i przygotowałem skróty do połączenia.

Nie musiałem zmieniać ustawień routera, przekierowywać portów ani kupować publicznego adresu IP. Tailscale sprawia, iż moje urządzenia mogą komunikować się przez prywatną sieć, choćby gdy fizycznie znajdują się w różnych miejscach.

Po pierwszym udanym połączeniu trudno było mi uwierzyć, iż to adekwatnie wszystko. Klikam skrót na laptopie i po chwili widzę pulpit Lenovo. Otwieram przeglądarkę, pracuję, zapisuję dokumenty, a później rozłączam sesję. Kiedy wracam z innego komputera, mogę kontynuować pracę w tym samym środowisku. Dokładnie o to chodziło mi przy zakupie Windows 365.

Co ważne, nie jest to strumieniowanie obrazu z fizycznego monitora stojącego w sypialni. Pulpit zdalny tworzy osobną sesję, więc nie muszę trzymać podłączonego ekranu. Potrzebuję tylko działającego komputera i połączenia sieciowego. I pomyśleć, iż całe rozwiązanie opiera się na używanym pececie, technologii pulpitu zdalnego znanej od lat i aplikacji, o której jeszcze niedawno choćby nie słyszałem.

Czy domowy komputer jest lepszy od chmury? Nie zawsze

Nie zamierzam oczywiście przekonywać, iż właśnie odkryłem rozwiązanie idealne. Windows 365 ma zalety, których domowy mini-PC nie zastąpi. Komputer Microsoftu działa w profesjonalnym centrum danych. Nie muszę martwić się o domowe zasilanie, awarię routera czy przypadkowe wyłączenie urządzenia.

Mój komputer musi być ciągle uruchomiony i mieć dostęp do internetu. jeżeli w mieszkaniu zabraknie prądu, to o zdalnej pracy mogę na jakiś czas zapomnieć. Muszę też sam dbać o aktualizacje, bezpieczeństwo i kopie zapasowe.

Jest jeszcze oczywiście kwestia wygody. Do Windows 365 mogłem dostać się choćby przez przeglądarkę. Moje rozwiązanie wymaga odpowiedniego klienta pulpitu zdalnego i połączenia przez Tailscale na urządzeniu, z którego korzystam. Nie na każdym przypadkowym komputerze będzie można to swobodnie skonfigurować.

Nie oznacza to także całkowitego końca opłat. Dochodzi koszt prądu i abonamentu Tailscale. Do działalności zawodowej trzeba uwzględnić odpowiedni plan usługi. Darmowy pakiet Personal przeznaczony jest do zastosowań niekomercyjnych.

Tyle iż dla moich potrzeb te ograniczenia są jak najbardziej akceptowalne. Pracuję głównie na kilku znanych urządzeniach, nie potrzebuję gwarantowanej dostępności na poziomie korporacyjnego centrum danych, a w razie awarii przez cały czas mogę korzystać z lokalnego komputera.

Szukałem nowoczesnej chmury. Rozwiązanie stało na półce

Windows 365 wcale mnie nie rozczarował jako pomysł. Wręcz przeciwnie! Przekonał mnie, iż możliwość przenoszenia całego środowiska pracy między urządzeniami jest czymś, bez czego po prostu nie chcę już funkcjonować.

Rozczarowała mnie jedynie cena, jaką Microsoft każe płacić za sensownie wyposażony komputer. Szczególnie gdy okazało się, iż podobny komfort mogę uzyskać dzięki sprzętowi kosztującemu jednorazowo około 1000 zł.

Oczywiście samodzielna konfiguracja wymagała trochę czasu. Musiałem poczytać, pokombinować i rozwiązać kilka problemów, zanim wszystko zaczęło działać tak, jak chciałem. Jednak właśnie za to lubię technologię. Czasami wystarczy połączyć kilka istniejących rozwiązań, żeby stworzyć coś idealnie dopasowanego do własnych potrzeb.

Nie twierdzę, iż każdy powinien natychmiast rezygnować z Windows 365 i kupować używanego Lenovo. Dla wielu firm wygoda zarządzanej usługi będzie warta dodatkowych pieniędzy. Dla mnie jednak zwyciężyło rozwiązanie prostsze, tańsze w dłuższej perspektywie i dające większą kontrolę nad sprzętem. Chciałem mieć własny komputer w chmurze, a ostatecznie mam komputer w sypialni, który zachowuje się prawie tak samo.

Idź do oryginalnego materiału