Rząd się z wami zgadza. „Zmiana czasu nie ma sensu”

konto.spidersweb.pl 1 godzina temu

Porozumienie ponad podziałami, z którego jednak kilka wynika – rząd wie, iż zmiana czasu niczemu nie służy, ale i tak ma związane ręce.

„Rzeczpospolita” pisze o nowym projekcie rozporządzenia, zawierającym harmonogram „wprowadzenia i odwołania czasu letniego środkowoeuropejskiego”. Plany sięgają najbliższych pięciu lat, do 2031 r. I tak w 2027 r. czas letni będzie obowiązywał od 28 marca do 31 października, z kolei w 2030 r. – od 31 marca do 27 października.

Same daty nie są w dokumencie przygotowywanym przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii najciekawsze. Uderza szczerość autorów, którzy mówią wprost i przyznają to, co nie tak dawno powtarzał niemal każdy Polak: zmiana czasu jest bezsensowna.

Prawie wszystkie prowadzone dotychczas badania i analizy oraz powstające na ich podstawie opinie, sprawozdania i raporty na temat potencjalnych korzyści i skutków dwukrotnego w ciągu roku kalendarzowego przesunięcia zegara o jedną godzinę nie dostarczyły ostatecznie wyników o charakterze rozstrzygającym, jednoznacznie o istnieniu negatywnych skutków lub też wyjątkowych korzyści wynikających z tych zmian – pisze resort.

Przedstawiciele ministerstwa punktują niedzisiejszy zwyczaj, nie dają mu żadnych szans. Argument za argumentem, cios za ciosem. Nie da się stwierdzić, przekonują, iż zmiana czasu ma sens z punktu widzenia oszczędności energii. Piszą, iż „nie jest możliwe wyciągnięcie wiarygodnych wniosków dotyczących wpływu czasu letniego na środowisko naturalne”. I dodają, iż „w kontekście bezpieczeństwa drogowego (…) nie można jednoznacznie ustalić związku przyczynowo-skutkowego między czasem letnim a liczbą wypadków”.

Znajdują plusy, owszem. Skoro latem jest dłużej jaśniej, to można więcej czasu poświęcić na aktywności. Poza tym jednak „skutki wprowadzania czasu letniego i w tej chwili obowiązującego systemu są znikome”. To po co się tego trzymać? Według dokumentu, nie ma unijnej zgody.

– Europejczycy są zgodni, iż powinniśmy odejść od zmiany czasu. Różnica techniczna dotyczy tego, którego czasu powinniśmy się trzymać: zimowego czy letniego. Mówiąc w skrócie, linia podziału przebiega między północą a południem Europy – powiedział „Rzeczpospolitej” Krzysztof Paszyk, przewodniczący Klubu Parlamentarnego PSL, były minister rozwoju i technologii.

Jak dodaje, fakt, iż harmonogram zaplanowany został do 2031 r., wcale nie przekreśla szans na to, iż w międzyczasie dojdzie do konsensusu. A my wtedy będziemy mieć problem, przywiązani do z góry ustalonego terminarza. „Jeśli wcześniej uda się osiągnąć porozumienie na poziomie unijnym, rozporządzenie zawsze można zmienić” – uspokaja Paszyk.

Przyznaję, uśmiechnąłem się. Walka ze zmianą czasu daje mi sporo radości

Powinienem się wściec, to naturalna reakcja. Bezsilność i złość. Wszyscy wiemy, iż to nie ma sensu, ale dalej w to brniemy, męczymy się, złorzeczymy. Gdyby więcej osób szło w zaparte, broniło zmiany czasu, jak ja niedawno, można byłoby tę walkę jakoś zrozumieć. A tak? Czysty absurd, sztuka dla sztuki. Dotarło do nas, iż to bez sensu, ale nie zmieniamy zachowań.

Urocze, doprawdy urocze. I symboliczne – walka z czasem nie ma sensu, zawsze będziemy na straconej pozycji, „wy nie cofniecie życia fal„. Ale przynajmniej udajemy, iż coś może się zmienić, iż wcale nie jesteśmy bez szans.

Obserwujemy to teraz bardzo dobrze. Ci, którzy nie mogą doczekać się GTA VI, próbują oszukać system i udać, iż wcale nie siedzą u siebie w domu, a są hen daleko, w Nowej Zelandii. To ryzykowne, ale tym bardziej wyprawa jest ekscytująca. Oszukać czas, ominąć bariery, znaleźć się gdzieś indziej, wymknąć się ustalonemu porządkowi. Symbolicznie, ale i tak wygrana byłaby powodem do radości, bo można zaśmiać się zegarowi w twarz.

Cały świat dzień w dzień chce przekonać, iż czas nie istnieje, to złudzenie. Można zarywać noce dla gier, książek, seriali. Zamawiać i odbierać kiedy się chce, o każdej porze. choćby robić zakupy. Sen dalej jest przeciwnikiem, ale wydaje się, iż coraz słabszym. Wyrywa mu się cenne minuty.

I też o tym są te wszystkie próby zniesienia zmiany czasu, obietnice, iż kiedyś, być może, w końcu się uda. Wyrwiemy się regułom – niejasnym, niezrozumiałym, niepotrzebnym. Nie teraz, ale niedługo szansa będzie. Zawsze na horyzoncie jest nadzieja.

Dlatego właśnie lubię zmianę czasu – by móc sobie pofantazjować, iż znowu możemy być górą, dostosować świat do swoich potrzeb, a nie na odwrót

Jakby tego zabrakło, byłoby mniej ciekawie. Na dodatek te wszystkie dyskusje paradoksalnie porządkują rzeczywistość, są jedną z niewielu stałych. W marcu wyczekiwać będziemy kolejnej zmiany wskazówek, potem jesienią dobije nas powrót, i tak w kółko. Wszystko po staremu. W międzyczasie w prezencie będzie można karmić się nadzieją, iż to ostatnie tchnienia zmiany czasu, bo na horyzoncie będzie nowy termin, nowa decyzja, nowe spotkanie na unijnym szczycie. I kto wie, co wtedy się ustali. Może wreszcie coś, z czego ucieszy się każdy.

Na szczęście jestem spokojny. Harmonogram do 2031 r. zostanie utrzymany. Za kilka lat się go wydłuży – nieznacznie, do 2035 r., do 2038 r., do 2041 r. I za każdym razem nadzieja będzie ta sama. Jeszcze wiele razy będziemy się odgrażać zegarkom.

Idź do oryginalnego materiału