White Dwarf nr 485

panmodelarz.pl 1 miesiąc temu

White Dwarf nr 485

Pan Modelarz
1 lutego, 2026

Producent: Games Workshop
Data wydania: Luty 2023
Cena: 35 zł
Ilość stron: 144

Worlds of Warhammer
Flashpointy z Age of Sigmar
Galeria bogów i potworów
Opis kampanii dla dwóch graczy
Da Killin’ Moon
Knights of the Stinkhorn
Jak walczyć w Warhammer Underworlds
44 wodzów
Pierwszy Warhammer 40k w tym numerze
Analiza misji Strongrooms z Arks of Omen: Angron
Kontynuacja Echoes from the Warp
Battle Report Jailbreak
Pierwszy kontakt z Necromundą
Black Library na zakończenie
White Dwarf nr 485 – galeria zdjęć

White Dwarf o numerze 485 powitał mnie chyba jedną z najbardziej bezpłciowych okładek, jakie widziałem. Czerwony Khorne Berzerker na szarym tle, po upływie 3 lat od premiery, przez cały czas nie doczekał się godnego konkurenta w kwestii najgorszej okładki. Oczywiście to jest tylko i wyłącznie moja opinia i nie każdy musi się z nią zgadzać. Po prostu coś w tym musi być, skoro przez 3 lata Games Workshop nie wrócił do tej kolorystyki na okładkach magazynu.

Pomijając już kwestie okładkowe warto zajrzeć do środka tego numeru, bo w końcu nie ocenia się książki po okładce, a w tym numerze znalazło się miejsce dla:

Sekcja ogólna

• Contact

• Worlds of Warhammer

• A Tale of 44 Warlords

• Inside The Studio

Sekcja poświęcona uniwersum Warhammer Age of Sigmar

• Flashpoint Rondhol: Land of Living Peaks

• Flashpoint Rondhol: The Great Stomp Part 4

• Gods & Monsters

• Rules of Engagement

Sekcja poświęcona uniwersum Warcry

• Da Killin’ Moon

• Knights of the Stinkhorn

Sekcja poświęcona uniwersum Warhammer Underworld

• Glory Points

Sekcja poświęcona uniwersum Warhammer 40,000

• Flashpoint Herald of Misery: Rhalion’s Quest

• Flashpoint Herald of Misery: Opportunistic Obliteration

• Flashpoint Herald of Misery: The Void of Siege

• Echoes From the Warp

• Battle Report: Jailbreak

Sekcja poświęcona uniwersum Necromunda

• The Aranthian Succession

Sekcja poświęcona Black Library

• Guilliman’s Own

• Grombrindal: Ancestor’s Burden – Rat-Tail

Jak sami możecie zobaczyć ten numer jest wypełniony ciekawą treścią od pierwszej do ostatniej strony. Numer rozpoczyna się od listów do redakcji oraz zdjęć figurek pomalowanych przez czytelników. Tym razem wśród wszystkich opublikowanych zdjęć nie znalazło się miejsce dla naszych rodaków. Same figurki są świetne i już na pierwszych stronach będziemy mogli podziwiać takie modele, jak:

• Weirdnob Shaman

• Lord-Aquilor

• Liberators of Greywater Fastness

• Kurdoss Valentia, The Craven King

• Crimson Fists Lieutenant

• Slaughterpriest with Hackblade and Wrath-hammer

• Constantin Valdor, Captain-General of the Legio Custodes

• Blood Bowl Minotaur

• Autarch

Ta ostatnia figurka, to model miesiąca, więc w ramce ze zdjęciem znalazło się też miejsce na krótki opis jej malowania. Po tej sekcji, na kolejnej stronie, znalazło się miejsce na prawdziwą perełkę ze świata Władcy Pierścieni – diorama przedstawiająca bitwę o Helmowy Jar. Sama diorama musi być pokaźnych rozmiarów, bo do aranżacji tej bitwy wykorzystano około 200 figurek z uniwersum Śródziemia, wśród których znalazło się miejsce dla Gandalfa.

Worlds of Warhammer

Gdy już przebrniemy przez sekcję poświęconą kontaktowi z redakcją pierwszym artykułem, jaki przyjdzie nam przeczytać, jest ten poświęcony przygotowaniu naszego stołu do gry. Czyli jest to coś idealnego na rozgrzewkę. Znalazło się tu miejsce na opis ustawienia przeszkód terenowych, opisowi podziału pola bitwy na sekcje, z których każda będzie mogła opisywać oddzielną historię. Ogólnie same dobre wskazówki dla różnych systemów: Warhammer 40k, Warhammer Age of Sigmar itp. Jedyne czego mi brakuje w tym artykule, to większej różnorodności jeżeli chodzi o zdjęcia – znalazły się tu raptem 2 zdjęcia z dość jednolitym tłem, które przywodzi na myśl Marsa.

Flashpointy z Age of Sigmar

Na kolejnych kilku stronach zostały opisane dwa dosyć rozległe Flashpointy, czyli opisanie konfliktu, który rozgrywa się w konkretnym regionie danego uniwersum. Tym razem w pierwszej kolejności trafimy na opisy bitew rozgrywanych w świecie Age of Sigmar. Pierwszym jest „Land of Living Peaks”, a drugim „The Great Stomp” część 4. I tu miałem pewien problem, ponieważ oba te artykuły dotyczą Age of Sigmar, ale w przypadku „The Great Stomp” był to artykuł częściowo wprowadzający tę kampanię do bitew w systemie skirmish w Warcry. Znalazło się tu również miejsce na opisy terytoriów wchodzących w skład Great Stomp z ich krótką charakterystyką. Są to m.in.:

• Tuskvault

• Mountains of Maraz

• Civilia’s Ruin

• Gaping Portal

• The Svlind

• Stable River Pass

• The Corpse Bogs

• Desolate Temples of the Storm

• Brinnock

• Lake Retch

• Rondhol Heartlands

• Lynx’s Crescent

• Diamondback Rapids

• Beastgrave

• The Veldtwend

• Behemoth Graveyard

Galeria bogów i potworów

W tym rozdziale znajdziemy zdjęcia z tymi większymi figurkami z krótkimi opisami ich autorów. Wśród tych figurek znalazły się:

• Gordrakk, Fist of Gork

• Morathi

• Krondys, Son of Dracothion

• Shalaxi Helbane

• Lord Kroak

• Be’Lakor, The Dark Master

• Kragnos, The End of Empires

• Nagash, Supreme Lord of the Undead

• Alarielle the Everqueen

• Archaon Everchosen

Wśród tych figurek znalazła się jedna pomalowana przez naszego rodaka (Lord Kroak) oraz, co ciekawe, jedna z tych figurek (Alarielle the Everqueen) została pomalowana przez Emila Nyström (dla niewtajemniczonych jest to jeden z najpopularniejszych artystów figurkowych działającym pod pseudonimem Squidmar). Według mnie najbardziej spektakularne malowanie otrzymał jednak Krondys, Son of Dracothion, na którego skrzydłach komuś chciało się malować konstelacje gwiazd.

Opis kampanii dla dwóch graczy

W artykule zatytułowanym „Rules of Engagement” Sam Pearson przybliża zasady gry w kampanii dwuosobowej. Kampania War in Carcass Donse jest na tyle duża, iż spokojnie można ją rozgrywać w dwie osoby. Opis zagłębia się w bardziej zawiłe meandry rozgrywki, jak np. struktura kampanii w postaci rozrysowanego grafu dzielącego się na poszczególne fazy bitwy, gdzie przechodząc krok po kroku, jesteśmy w stanie przejść od samego początku kampanii do jej zakończenia – z rozpiską sytuacji określających, kto jest zwycięzcą, a kto przegranym.

Da Killin’ Moon

Dosyć płynnie przechodzimy z uniwersum Age of Sigmar do Warcry. W tym artykule zostało opisane tło fabularne nowej kampanii, zadania, nowe zasady oraz nagrody dla bandy Gloomspite Gitz. jeżeli chodzi o nowe zadania, to tym razem do naszej dyspozycji zostały opisane dwa:

• Tricksy Shinies

• Da Fangs of the Bad Moon

A zaraz po ich opisie znajdziemy rozpiskę dotyczącą plan bitwy dla tych dwóch zadań. 485 numer White Dwarf jest kolejnym, w którym znalazło się miejsce dla tabeli umożliwiającej wygenerowanie imion dla swoich bohaterów.

Knights of the Stinkhorn

Opisy dla dwóch zadań to za mało, więc kolejne strony przyniosą nowe zasady dla wojowników Bladeborn. Oprócz tego znalazły się opcjonalne zasady dla archetypów. Na jednej ze stron jest też miejsce dla 7 kart ze statystykami dla figurek:

• Grinkrat the Great

• Grib, Da Wonky Lance

• Pokin’ Snark

• Skolko and Pronk

• Snorbo da Spore

• Moonface Naggz

• Pointy Burk

Kolejna strona to już umiejętności dla tych jednostek, i na tym kończy się tematyka Warcry dla tego numer White Dwarf.

Jak walczyć w Warhammer Underworlds

W poprzednim numerze (White Dwarf 484) temat Underworld dotyczył kompletowania talii do tej gry. Tym razem jednak w artykule pochylimy się nad walką figurkami w tym systemie. Znajdziemy tu opis wskazówki dotyczące organizacji rozgrywki, formatu rywalizacji, opis tego czym jest rozgrywka w formacie Nemesis oraz Relic. Z pewnością te kilka stron powinny spełnić oczekiwania fanów formatu Warhammer Underworlds.

44 wodzów

Kolejne 7 stron to podsumowanie kilku archiwalnych numerów White Dwarf w których opisywane były różne inkarnacje powieści o 4 Warlordach. Cała ta opowieść jest kontynuowana na przestrzeni wielu lat, a pierwsza część opowieści zadebiutowała w numerach 218 – 223 z 1998 roku. Na kontynuacje musiała czekać do numerów 300 – 308 z lat 2004 – 2005. Trzecia inkarnacja została opublikowana 3 lata później w numerach 344 – 348 z 2008 roku.

Na kolejne części opowieści trzeba było poczekać nieco dłużej, bo do numerów 387 – 389 z 2012 roku. Piąta część została opublikowana na przestrzeni kilku numerów z sierpnia 2016 do lutego 2017. Z szóstą częścią nie trzeba było czekać, bo pojawiły się zaraz p części piątej i pojawiały się już od marca 2017 do października 2017. Po krótkiej przerwie siódma część rozpisana była w numerach od stycznia 2018 do lipca 2018.

Na 8 część trzeba było poczekać do marca 2019 i była rozpisywana do numeru z lutego 2020 roku. Dziewiąta część opowieści toczyła się niemal równolegle do ósmej i mogliśmy na nie natrafić w numerach od kwietnia 2019 do marca 2020. Kolejne wydania przypadają na styczeń 2021 w numerze 460 i były rozciągnięte do numeru 475. Tak samo, jak w przypadku części ósmej i dziewiątej również część 11 była publikowana równolegle do dziesiątej i ukazywała się w numerach 461 i 477.

Na zakończenie tego podsumowania przygotowano różne infografiki mówiące o różnych ciekawostkach dotyczących np. ulubionych kolorów armii na przestrzeni tych lat (wygrał kolor niebieski) itp. Na zakończenie stworzono tabelę zawierającą nazwiska wszystkich twórców – Wall of Warlords.

Pierwszy Warhammer 40k w tym numerze

Sekcję poświęconą Warhammerowi 40k otwiera rozkładówka przedstawiająca starcie Space Marines (z różnych zakonów) z wytworami plagi. Z tych drugich można zobaczyć takie modele, jak:

• Plagueburst Crawler

• Foetid Bloat-Drone

Gdy już nacieszymy wzrok świetną rozkładówką z bitwy, przejdziemy do kolejnej opowieści z konkretnego regionu konfliktu (Flashpoint). Tym razem będzie to Arks of Omen: Herald of Miesry o tytule Rhalion’s Quest. Jest to opowieść o tym, jak Blood Angels łączą siły z Tome Keepers, aby przeprowadzić śledztwo na statku „Night Terror”. Śledztwo w tej sprawie będzie prowadzone przez najbardziej doświadczonego bibliotekarza w szeregach Blood Angels – Venato Rhalion.

Kolejną operacją opisywaną w sekcji Flashpoint jest Opportunistic Obliteration. Jest to nieco krótsza opowieść, w której bohaterami są Czagra, Vurnok i jeszcze kilku innych. Obie opowieści stanowią tło fabularne do opisania rozgrywki w sekcji „The Void Siege”. Na tych kilku stronach opisane są kierunki ruchu jednostek w ciasnych korytarzach statków. Znajdziemy tam również kilka zdjęć pomalowanych jednostek. Dodatkowo dokładnie rozpisano cele misji, żeby każdy mógł rozegrać sobie takie misje samodzielnie.

Klasycznie dla tej sekcji zostały zaprezentowane także układy ścian i przeszkód na planszach, żeby nam się łatwiej szykowało stół do rozgrywki. W zasadzie nie można tutaj się pomylić, a rzut od góry na pole bitwy jasno określa strefy startowe atakującego oraz broniącego. Na końcu będziemy mogli poznać rozpiskę stratagems w przypadku, o ile gramy po stronie Bronzewrought.

Analiza misji Strongrooms z Arks of Omen: Angron

Przyszła pora na kolejną rozkładówkę, która prezentuje analizę misji Strongrooms z Arks of Omen: Angron. Na grafice zaprezentowane są oddziały atakujące oraz broniące. W zasadzie całe starcie zostało zaprezentowane w pigułce – na cały opis składają się 3 krótkie punkty podzielone na:

1. Punkt opisujący sekcję atakujących,

2. Punkt opisujący centralną część starcia, gdzie obrońcy mogą sobie pozwolić na bardziej agresywne działania,

3. Punkt opisujący prawą flankę, w której znajdują się kolejne jednostki broniące.

Dla tych, którzy dopiero uczą się grać, jest to idealna sekcja, żeby zapoznać się z sekwencjami ruchów, jakie można wykonywać. Dla mnie jest to bardzo pomocne w całym procesie nauki gry.

Kontynuacja Echoes from the Warp

Ta sekcja jest swego rodzaju kontynuacją Echoes from the Warp z poprzedniego numeru (White Dwarf 484). Jest to jednocześnie wyjaśnienie w jaki sposób Duncan Waugh konstruuje swój Militarum Tempestus Boarding Patrol, który następnie zostanie wykorzystany w bitwie rozpisanej w battle report na kolejnych stronach. Warto zapoznać się z tą sekcją oraz z battle reportem, żeby zapoznać się pokrótce z jedną stroną armii biorącej udział w bitwie.

Battle Report Jailbreak

W tym numerze przedstawiono battle report ze starcia jednostek Astra Militarum z World Eaters. Starcie może nie być do końca sprawiedliwe, bo oddziały Astra Militarum składają się z 465 punktów, naprzeciw 500 punktów World Eaters. Świetnie się czyta te battle raporty. Mamy tu pełno zdjęć prezentujących najciaśniejsze zakamarki na planszy. Tym, co mi się spodobało, to tło fabularne tej bitwy, czyli ucieczka z więzienia. Skoro mamy tu misję ucieczki, to musi to być gra na czas, i tak też jest.

Raport z bitwy jest największym artykułem w numerze i zarazem kończącym sekcję poświęconą Warhammerowi 40k. Wynik pojedynku był oczywisty raczej od początku, ale pozwólcie, iż nie podam wprost odpowiedzi, żeby każdy mógł go sprawdzić.

Pierwszy kontakt z Necromundą

Na kilku kolejnych stronach, a dokładnie 4, opisana jest kampania w Necromundzie. Jest to w zasadzie moja pierwsza styczność z tym uniwersum, choć zauważyłem, iż część figurek można wykorzystywać także do gry w Warhammera. Bardziej niż sam opis kampanii zaciekawiły mnie kolejne strony, na których prezentowane są figurki z tego uniwersum, a wśród nich znajdziemy takie modele jak:

• The Dukes Family

• Arr-rok the Headtaker

• Lockjaw of the Wasteland Deadheads

• Hera Hearthbreak of the Murder Dolls

• Big Boss ‘Gorgeous’ George of the Akai Suna Syndicate

• The Somnus Fellowship

• Achilles Ridgerunner

• Vekhal, Chaos Spawn

Niektóre z tych figurek prezentują się ciekawie, choć część z nich odbiega jakością od tych znanych z głównego nurtu Warhammera.

Black Library na zakończenie

Zbliżając się już do końca numeru, natrafimy na bardzo krótki artykuł zatytułowany „Guilliman’s own”, który stanowi tło fabularne dla nowej figurki Captain Vitrian Messinius of the White Consuls. Oprócz tego krótkiego opisu znajdziemy tu również osobiste dossier kapitana. I to w zasadzie będzie tyle o ile chodzi o tą figurkę, bo kolejny wpis w sekcji poświęconej Black Library dotyczy już pierwszej części nowej serii Grombrindala, która nosi tytuł „Szczurzy ogon” (Rat – Tail). Jest to całkiem sporo treści do przyswojenia, ale zdecydowanie warto to zrobić, żeby być na bieżąco, bo na pewno ta historia będzie kontynuowana w kolejnych wydaniach magazynu White Dwarf.

Zwieńczeniem numeru jest standardowa wizyta w studiu, gdzie zaprezentowana została armia Word Bearers w całej okazałości. Dodatkowo w tabeli wyszczególniono wszystkie kolory wymagane do pomalowania czerwonego pancerza. Na ostatnich stronach oprócz klasycznego bingo znalazło się miejsce dla 3 całkiem sporych zdjęć prezentujących:

• Heart of Ghur Terrain

• Sons of Horus Kratos

• Dark Angels Spartan

Dwie ostatnie figurki, to już raczej waga ciężka wśród figurek i na pewno warto je będzie zobaczyć. I tak przebrnęliśmy pobieżnie przez 485 numer Warhammera, który standardowo od początku do końca wypełniony jest mięsem i na pewno warto mieć go w swojej kolekcji.