To nie jest zwykła kopia AR-a. Black Widow Mk.III dostał własną mechanikę, boczne przeładowanie i gabaryty, które pozwalają schować go do plecaka.
Polski rynek broni rzadko kiedy wypuszcza konstrukcje, które naprawdę odcinają się od utartych schematów. Black Widow należy do tego wąskiego grona. To karabinek inspirowany platformą AR-15, ale zaprojektowany tak, by był wyraźnie krótszy, bardziej zwarty i wygodniejszy w ciasnych przestrzeniach niż klasyczne AR-y.
Black Widow, znany w Polsce jako Czarna Wdowa, to projekt firmy J&C Armament ze świętokrzyskiego. Broń rozwijana jest od 2019 r., a gotowa, dojrzała wersja Mk.III była szerzej pokazywana m.in. na kolejnych edycjach MSPO. Najważniejsze w tym projekcie jest jednak nie to, iż powstał w małej polskiej firmie, tylko to, iż nie próbuje być kopią amerykańskiego klasyka.
Producent zostawił to, co użytkownicy AR-15 znają i cenią najbardziej, a mianowicie ergonomię, manual obsługi, kompatybilność z magazynkami STANAG czy częścią osprzętu. Jednocześnie przebudował najważniejsze elementy mechaniki. Dzięki temu Black Widow nie jest tylko AR-em z Polski, ale konstrukcją, która próbuje rozwiązać kilka nurtujących tę platformę problemów.
Najważniejsza zmiana znajduje się z tyłu komory
W klasycznym AR-15 dużym ograniczeniem jest buffer tube, czyli tylna rura urządzenia powrotnego. To ona utrudnia sensowne składanie kolby i narzuca większą długość całej broni. J&C przeniosło mechanizm powrotny do wnętrza komory zamkowej. W efekcie z tyłu nie trzeba już wozić długiej rury, więc można stosować kolby składane albo bardzo krótkie konfiguracje.
Właśnie tu Black Widow zaczyna naprawdę odróżniać się od zwykłych AR-ów. W wariancie Super Short producent podaje długość 495 mm po złożeniu. To poziom, na którym karabinek 5,56 mm zaczyna przypominać gabarytami dużą broń osobistą albo bardzo kompaktowy pistolet maszynowy, a nie klasyczny karabinek. Oznacza to łatwiejsze operowanie w pojeździe, ciasnych wnętrzach, przy pracy ochronnej albo podczas skrytego przenoszenia.
Tłok zamiast klasycznego układu gazowego
Drugim ważnym odejściem od klasycznego AR-15 jest zastosowanie układu gazowego z krótkim skokiem tłoka. To rozwiązanie nie jest nowe samo w sobie, ale w Black Widow ma poprawić niezawodność, ograniczyć zabrudzenie wnętrza i lepiej pracować przy bardzo zwartej konstrukcji.
Producent zastosował też czteropozycyjny blok gazowy. Dzięki temu użytkownik może dobrać ustawienie do standardowej amunicji, mocniejszych elaboracji, strzelania z tłumikiem i amunicją poddźwiękową albo przejść na tryb manualnego przeładowania. W krótkiej broni, która ma pracować w różnych konfiguracjach, taka regulacja daje znacznie większą kontrolę nad kulturą pracy niż w tanich, uproszczonych konstrukcjach.
Co ważne, Black Widow dostał też boczną rączkę przeładowania. To rozwiązanie znane z innych europejskich konstrukcji, ale w tej klasie gabarytowej ma szczególny sens, bo klasyczna tylna rączka AR-a bywa mniej wygodna przy ciasno zabudowanej optyce albo w bardzo zwartej konfiguracji. Tu użytkownik dostaje przeładowanie z boku, dodatkowo z możliwością przełożenia dźwigni na drugą stronę.
Trzy warianty i coraz szersza platforma
Dzisiejsza Black Widow Mk.III nie występuje w jednej odmianie. Producent pokazuje 3 główne warianty: Super Short, Short i Regular. Lufy mają od 10,3 do 16,5 cala, a masa zaczyna się od ok. 3 kg.
To, co czyni ten karabinek jeszcze bardziej intrygującym, to fakt, iż jego twórcy nie poprzestali na jednym kalibrze. Konstrukcja wyewoluowała poza standardowy nabój 5,56 NATO, otwierając się na nowe możliwości. Pokazywano także wersje pod .300 Blackout oraz odmiany odchudzone dzięki zastosowaniu elementów z tytanu. Producent podaje, iż wersja tytanowa może być lżejsza o ok. 380 g.
Dalszy rozwój projektu to najlepszy dowód na jego inżynieryjną dojrzałość. Black Widow nie zatrzymał się na etapie intrygującego prototypu, ale wyrósł na modułową strukturę, którą można swobodnie modyfikować pod konkretne zadania taktyczne. Ta wielokierunkowość pozwala złożyć broń o skrajnie różnym przeznaczeniu. Z jednej strony mamy maksymalnie skrócone modele do walki w ciasnych przestrzeniach, z drugiej zoptymalizowane pod ciche działanie wersje .300 Blackout, a dla zwolenników klasyki przewidziano konfiguracje z dłuższą lufą, zapewniające wyższą precyzję na większych dystansach.
Prawie wszystko powstaje w Polsce
Nie bez znaczenia pozostaje również sam model produkcji. Firma J&C zaznacza, iż lwią część podzespołów wytwarza w kraju, opierając się głównie na precyzyjnej obróbce CNC. Taka strategia to nie tylko technologiczna niezależność, ale przede wszystkim uniezależnienie się od kaprysów globalnych łańcuchów dostaw i zagranicznych podwykonawców. Dla mniejszych graczy na rynku broni własne zaplecze to nierzadko kwestia przetrwania, bo choćby najbardziej innowacyjny projekt błyskawicznie staje się bezużyteczny, gdy klient musi miesiącami czekać na proste części zamienne.
Czarna Wdowa nie zamierza wywracać do góry nogami globalnego rynku karabinków AR-15. Jej fenomen polega na udowodnieniu, iż choćby tak sprawdzoną i opatrzoną platformę można z powodzeniem ulepszać, pod warunkiem posiadania jasnej wizji. Inżynierom zależało na radykalnym skróceniu broni, ale bez kompromisów w kwestii wypracowanej przez lata ergonomii i bez konieczności wyważania otwartych drzwi całkowicie nowym projektem. Black Widow wyrasta dziś na jedną z najciekawszych krajowych propozycji strzeleckich, rozwijających się z dala od państwowych gigantów zbrojeniowych.
*Źródło zdjęcia wprowadzającego: J&C Armament
