Recenzja #1243 Oniro

Wybierz się na wyprawę po niesamowitym świecie snów… Poproś o pomoc tajemnicze duchy i wykorzystaj ich moce, aby pokonać przeszkody, które będą wyrastać na Twojej drodze… Oniro to jednoosobowa gra logiczna, w której rozwiązujesz zagadki i starasz się zyskać przychylność nieuchwytnych Oniros. Czy uda Ci się pokonać wszystkie wyzwania?

Informacje o grze

Autor gry: Samuel Canadell, Ane Lopez

Wydawnictwo: Magicbox GAMES

Liczba graczy: 1

Czas gry: 60 minut

Wiek: 8+

Gra została przekazana mi bezzwrotnie w ramach recenzji od wydawnictwa Magicbox GAMES. Nie miało to wpływu na kształt mojej opinii.

Współpraca reklamowa z Ceneo.pl

Magicbox Games to hiszpańskie wydawnictwo, które od niedawna wprowadza swoje gry na polski rynek. Mieliśmy okazję recenzować kilka z nich i do gustu szczególnie przypadło nam szybkie i zabawne Crack List. W tej recenzji przedstawimy grę Oniro, czyli tajemniczą grę z zagadkami przeznaczoną dla jednego gracza. O grze słychać kilka zarówno u nas, jak i za granicą, dlatego byłam bardzo ciekawa, co też kryje się w tym niewielkim, ładnie zilustrowanym opakowaniu. Jestem ogromną fanką jednoosobowych łamigłówek, więc z chęcią przystąpiłam do rozgrywki, zanim jednak zaczęłam przemierzać krainę snów, napotkałam nieoczekiwane komplikacje… Jakie? Zapraszam do recenzji!

Przegląd elementów i zarys rozgrywki

Oniro to gra zajmująca niewielkie opakowanie, które przyciąga wzrok bardzo ładną grafiką. Od razu skojarzyło mi się z animacjami znanymi ze Studia Ghibli i muszę przyznać, iż to właśnie to sprawiło, iż bardziej zainteresowałam się tą pozycją. W środku pudełka znajdziemy dość duże, ładnie wykonane karty zagadek oraz karty opiekuńczych duchów, które będą wyznaczały nam możliwe do wykonania akcje. Spodobały mi się ilustracje przedstawiające duchy, nadające grze nieco tajemniczy klimat. Nieco gorzej prezentują się zagadki, na których obrazki są już bardziej schematyczne. Drewniane elementy gry zostały ładnie wykonane, podobnie jak tarcza czasu. W pudełku z grą znajdziemy również instrukcję, która niestety pozostawia wiele do życzenia. Dawno nie spotkałam tylu niedomówień w instrukcji, do tego stopnia, iż musiałam, patrząc na zagadki, po prostu domyślać się, jak grać. Co więcej, instrukcja nie tłumaczy wszystkiego od razu, przed każdą łamigłówką musimy przeczytać, jakie czeka nas zadanie. Występuje też w niej sporo błędów i literówek.

Same zasady gry nie są skomplikowane… Gracz prowadzi figurkę Morfeusza po planszy i stara się omijać przeszkody i dotrzeć do pola mety. Rozgrywka przypomina mi nieco programowanie, w którym musimy dobrać określoną liczbę ruchów, aby trafić na wybrane miejsce. Najważniejsze podczas zabawy jest startowe ułożenie kart duchów, bo to one zapewniają nam wykonywanie akcji, takich jak ruch, przepychanie przedmiotów, otwieranie bram itd. Nie musimy wykonywać wszystkich akcji i możemy zrobić to w dowolnej kolejności. Każde „okrążenie” kart wokół naszej zagadki kosztuje jednak punkty czasu, musimy więc tak zaplanować nasze działania, aby zdążyć. Z każdą kolejną łamigłówką jest coraz trudniej, pojawiają się również kolejne duchy, musimy więc wybierać, których kart chcemy użyć w danym zadaniu.

Programowanie w krainie snów

Oniro to ładnie wykonana łamigłówka, która zapewnia interesujące wyzwania logiczne. Spodobały mi się duchy, które stopniowo wprowadzają różne pomocne umiejętności. Nie zawsze ich ułożenie jest oczywiste, nieraz potrzebujemy kilku prób, aby wykonać dane zadanie. Często czasu jest na tyle mało, iż każdy ruch ma znaczenie, nie możemy więc bez celu błądzić po planszy, a musimy dokładnie zaplanować, jak dotrzeć do mety. Niektóre zadania sprawiły mi mniejszy, inne większy kłopot, ale nie były to zagadki nie do przejścia. Myślę, iż grę można z powodzeniem wykorzystać do ćwiczeń z programowania dla dzieci. Tym bardziej iż rozgrywka przypomina nieco gry komputerowe i może spodobać się młodszemu pokoleniu. Warto jednak najpierw samemu zmierzyć się z grą, aby móc wytłumaczyć dziecku, o co w tym chodzi…

Myślę, iż Oniro to interesujący pomysł na łamigłówkę, która wydaje się nieco bardziej fabularna, od zwykłych, logicznych gier jednoosobowych. Przydałoby się tutaj jednak lepsze poprowadzenie przez kolejne poziomy. Uważam, iż bardzo dobrze sprawdziłaby się tutaj aplikacja, która jeszcze bardziej zachęciłaby dzieci do planowania ruchów Morfeusza i lepszego poznawania ciekawych duchów Oniros. Możliwe, iż pomocne byłyby również odpowiedzi, których niestety w grze nie znajdziemy.

Podsumowanie

Oniro to ładnie wykonana gra jednoosobowa, która ma całkiem duże predyspozycje, aby wykorzystać ją do ćwiczeń z programowania. Zagadki są różnorodne i ciekawe, a tajemnicze duchy zapewniające specjalne zdolności pozwalają pokombinować. Z drugiej strony gra jest dość wymagająca, jeżeli chodzi o zasady, które zmieniają się każdą planszą i nie są niestety dość dobrze wytłumaczone w instrukcji. jeżeli szukacie czegoś innego i lubicie łamigłówki przypominające komputerowe rozgrywki, to Oniro powinno się Wam spodobać.

Przydatne linki:

Grę najtaniej kupisz tutaj

Link do strony wydawnictwa

Więcej o grze na Planszeo

Jeśli chcesz być na bieżąco i podoba Ci się nasz serwis, to zachęcamy do obserwowania nas na facebooku.